Bez-nazwy-1

Kelner postawił pachnące espresso na kawiarnianym stoliku, a Corradino D’Ascanio chwycił gorącą filiżankę i jednym wprawnym ruchem wlał napar do ust. Był piękny, słoneczny ranek i na Piazza del Duomo w Pizie nie było jeszcze zbyt ruchliwie. Corradino zapłacił i podszedł do zaparkowanej obok Vespy. Pogłaskał skórzane siodełko i przetarł rękawem nieco zakurzoną przednią lampę. Uwielbiał ten skuter, nie tylko dlatego, że był jego konstruktorem. Rzucił ostatnie spojrzenie na krzywą wieżę, włączył bieg i skierował się do fabryki Vespy w pobliskim miasteczku Pontedera. Jechał na spotkanie z synem właściciela fabryki Enrico Piaggio, na którym miał zaprezentować pomysł na innowacyjny pomysł nowego pojazdu. Spotkanie udało się znakomicie. Enrico był zachwycony projektem. Był rok 1947 i tak narodził się Ape, charakterystyczny trójkołowy pojazd dostawczy.

Pierwszy Ape miał przód Vespy, a z tyłu dwa koła. Mógł przewieźć dwie osoby i ładunek towaru. Mały rozmiar autka znakomicie sprawdzał się na wąskich uliczkach starych włoskich miasteczek. Prostota budowy, łatwość obsługi, i niska cena sprawiły, że Włosi pokochali Ape. W ciągu następnych lat pojawiło się wiele wersji tego pojazdu. Używano ich również do przemieszczania się po włoskich miejscowościach wypoczynkowych, co sprawiało, że paparazzi sfotografowali niejedną sławną gwiazdę filmową jeżdżącą Ape.

Nowoczesne wersje Ape są produkowane do dnia dzisiejszego. Pewnie nie raz widziałeś je w Indiach, gdzie są bardzo popularne.

Wysłużone kilkudziesięcioletnie modele Ape można spotkać „na chodzie” na włoskiej prowincji.  Nic dziwnego – który rozsądny rolnik pozbywałby się takiego robotnego pomocnika: Ape po włosku oznacza… pszczołę -:).

Źródła i inspiracje:

http://www.tukxi.com/history.html

https://en.wikipedia.org/wiki/Piaggio_Ape