Bez-nazwy-1

John Peake Knight spożywał lunch w pubie Red Lion obok Downing Street. Słońce właśnie wyszło zza chmur, powietrze było rześkie, a pobliskie ulice Londynu pełne były ludzi, koni i powozów. John kończył swoje fish & chips i kiedy właśnie próbował nadziać na widelec ostatni zielony groszek, do jego uszu dotarł przeraźliwy krzyk. Mimowolnie odwrócił głowę w kierunku źródła dźwięku i kątem oka dojrzał człowieka znikającego pod kołami pędzącego powozu. „Kolejna śmiertelna ofiara wypadku drogowego” – pomyślał. Przypomniał sobie, że w porannym Daily Telegraph przeczytał, że już ponad tysiąc osób zginęło na drogach Londynu w 1868r. Nagle poczuł w sobie wielką determinację: musi temu jakoś zaradzić.

9 grudnia 1868r. na skrzyżowaniu ulic obok siedziby londyńskiego Parlamentu uruchomiono pierwszą sygnalizację świetlną, której konstruktorem był J.P. Knight. Była to latarnia zasilana gazem, zawieszona na długim drewnianym ramieniu, która potrafiła świecić czerwonym i zielonym światłem. Operator ręcznie zmieniał kolor światła i w ten sposób zarządzał ruchem na skrzyżowaniu. Knight, który był inżynierem kolejnictwa, inspirował się lampami, które w tamtym czasie instalowano na kolei. Po kilku tygodniach sygnalizacja Knighta z powodu wycieku gazu wybuchła i zaprzestała działać, ale dostrzeżono, że w czasie gdy sygnalizacja była sprawna bezpieczeństwo na skrzyżowaniu ewidentnie się poprawiło.

Niebawem znaleźli się naśladowcy, którzy ulepszali pomysł Knighta. Uczestników ruchu drogowego było coraz więcej, zwłaszcza odkąd na świecie pojawiły się samochody, i później, gdy zaczęły one być masowo produkowane.

Przełom w zarządzaniu ruchem na skrzyżowaniach nastąpił w 1912r., kiedy Lester Wire detektyw policyjny z Salt Lake City, stworzył czerwono-zielone światła zasilane prądem. Pierwsze nowoczesne światła drogowe zostały zainstalowane w 1914r. na skrzyżowaniu w Cleveland w stanie Ohio. A trzeci kolor w światłach został dodany w roku 1920 przez Williama Pottsa i po raz pierwszy taka sygnalizacja pojawiła się w Detroit.

W kolejnych latach sygnalizacja świetlna była coraz bardziej „inteligentna”. Najpierw skoordynowano sygnały na sąsiednich skrzyżowaniach, później wprowadzono sygnalizację uzależnioną od sytuacji w ruchu, dalej – reagującą na sygnał klaksonu samochodu czy wzbudzaną przez pieszych. W 1959r. w Toronto w Kanadzie sygnalizacja uliczna zaczęła być sterowana komputerowo.

Pub Red Lion obok Downing Street istnieje do dzisiaj i swoje fish & chips zjesz tam teraz spokojnie, do ostatniego groszku.

Źródła i inspiracje:

https://en.wikipedia.org/wiki/J._P._Knight

https://pl.wikipedia.org/wiki/Sygnalizacja_%C5%9Bwietlna